Vroeger, toen ik buiten ging spelen met mijn broertje, liepen we vaak langs het ‘heksenhuisje’. Een allerschattigst huisje in de straat naast de onze. Een goudgeel rieten dak, kleine ruitjes in blauwe kozijnen en een golvend paadje naar de blauwe houten voordeur. Voor het huisje stond een wit houten hekje. Het huisje kwam rechtstreeks uit ons favoriete sprookje ‘Hans en Grietje’. Alleen dan zonder het snoep op de gevel.
