Tag: recensie

De bekentenis

Een reactie plaatsen

pexels-photo-305239.jpeg

Sporten doe ik ontzettend graag. Met ouderwetse rampestamp-muziek op mijn koptelefoon die me opzweept, daar kan ik echt intens van genieten. Lekker in mijn eentje kijken hoe mijn spieren bewegen terwijl ik met gewichten aan de slag ga Fantastisch. Maar ook sporten in groepsverband kan best lekker zijn. Gezelliger ook, even kletsen tussendoor, samen oefeningen uitvoeren. En nadat ik al maandenlang minstens drie tot vier keer in de week intensief aan het sporten ben, vond ik het wel tijd voor een bekentenis. Lees verder →

Is dit gruwelijk genoeg?

Een reactie plaatsen

Er zijn een paar stukken in het verhaal, die wat moeizaam gaan. Deze stukken verdienen tijdens mijn, hopelijk, laatste extreem-kritische-redactie-ronde (koosnaampje voor deze fase: finetunen), mijn onverdeelde aandacht en worden aangepast, herschreven of kortweg geschrapt. Vooral dat laatste gebeurt eigenlijk best vaak. Kill-your-darlings is mijn nieuwe levensmotto. En dat klinkt moeilijker en tijdrovender dan het is, want er komt een hoop lijm- en vervangwerk bij kijken. Zomaar een heel stuk tekst deleten (technisch gesproken knippen en plakken naar het document met de naam ‘Schrapsels-Zoveel-Versie-43’), dat is een absolute no-go.  Lees verder →

Mijn eerste pre-recensie

Een reactie plaatsen

Inmiddels viert mijn boek Zomernacht al haar vierde verjaardag. Zo’n beetje op de kop af is het precies vier jaar geleden dat ik met een schrijfblokje in het zonnetje op het gras van het Noorderplantsoen ging zitten en de eerste verhaallijnen op papier verschenen. Onder de werktitel Het Tweede Seizoen, toen nog. Eerste zin: ‘Het verhaal speelt zich af in de verre toekomst, vele jaren en generaties vanaf nu.’ Niet echt een literair hoogstandje, maar een mooi begin.  Lees verder →

Vijftig tinten dubieus

Een reactie plaatsen

Ik val maar gelijk met de deur in huis, met schaamrood op mijn kaken en koud zweet in mijn handpalmen: ik ben ook voor de bijl gegaan. Ik ben schoorvoetend naar de boekhandel gelopen en heb de hele serie in één keer aangeschaft. Het was zo gedaan. Ze lagen voorin de winkel, uiteraard. Strak naar de vloer kijkend, – “Mijn God, wat zal die ouwe knakker van een boekverkoper wel niet denken!” – gaf ik de drie paperbacks aan de grijze gestalte achter de balie en trok zonder naar het bedrag te kijken mijn pinpas.  Lees verder →

Sneeuwbui van passende puzzelstukjes

Een reactie plaatsen

Legend‘Het is zo vreemd,’ zeg ik later tegen Day, als we ons samen opkrullen op de vloer. Buiten raast de orkaan verder. Over een paar uur moeten we vertrekken. ‘Het is zo vreemd om hier met jou te zijn. Ik ken je nauwelijks. Maar… soms voelt het alsof we dezelfde persoon zijn, geboren in twee verschillende werelden.’

De Legend-trilogie gaat over macht, toekomstperspectieven, toewijding en keuzes maken, ook wanneer je moet kiezen tussen twee kwaden. Een trilogie die hoe dan ook in jouw boekenkast thuishoort, zeker als je een liefhebber bent van dystopische romans waarin opbloeiende liefde en het boven jezelf uit stijgen een grote rol speelt.
[spoiler alert]

Lees verder →

Een teveel aan alles

Een reactie plaatsen

Witte_GeneraalVoor alle creatievelingen onder ons is de term ‘kill your darlings’ een veel gehoorde uitspraak. Vooral voor schrijvers is dit eerder een mantra, dan zomaar een benadering. Afstand doen van je favoriete zinnen, personages of zelfs complete verhaallijnen, kan behoorlijk pijn doen. Maar het is nodig. Je vertelt als schrijver al snel te veel en dat kan voor de lezer behoorlijk storend en zelfs verwarrend werken.

Lees verder →

Hilarisch, ontroerend en verfrissend

Een reactie plaatsen

Rosie ProjectVerrassend, intrigerend, bevrijdend en verfrissend. Zomaar een paar termen waarmee je ‘Het Rosie Project’ kunt samenvatten. Ontzettend leuke humor en op sommige momenten hangt het tegen het ontroerende aan. Tegelijkertijd is het ook zo lekker nuchter en sober. Niks wat door Greame Simsion geschreven staat is overbodig of nutteloos. Elk woordje, elk zinnetje, elk gevoel en elke beschrijving is essentieel om het hele boek bijzonder en indrukwekkend te maken.

Lees verder →

Je staat niet voor jezelf in

Een reactie plaatsen

Recensie AanpakkenIn Aanpakken! vlucht de succesvolle Samantha naar het Engelse platteland, nadat ze op kantoor een enorme fout heeft gemaakt. Daar wordt ze aangezien voor een nieuwe hulp in de huishouding bij de rijke familie Geiger. De heer en mevrouw Geiger hebben geen idee dat ze een advocate met een IQ van 158 in huis hebben gehaald. En Samantha heeft geen idee hoe ze de wasmachine moet aanzetten.

Lees verder →