Stilte in de Zaal – Hoofdstuk 2

sad_bear

Mijn zus Desi werd door een vrachtwagen doodgereden toen ik tien was. We waren onderweg naar het winkelcentrum en liepen innig gearmd door de wijk. Haar witte stok, die ze Oculus noemde, tikte in het vaste ritme van links naar rechts. Ik had mijn ogen gesloten en samen met haar vertrouwde ik op de waakzaamheid en oplettendheid van Oculus. We kletsten over de nieuwe buurjongen Hugo. Ik moest ieder gelaatskenmerk van de nieuwe jongen aan Desi vertellen, zodat zij kon beslissen of hij knap genoeg was om de moeite van het glimlachen waard te zijn.

Lees verder

Dit hoort in ieders boekenkast te staan

WeeffoutEen hemelsblauwe kaft en een simpel zwart wolkje met Een Weeffout in onze Sterren er slordig in gekrabbeld. Meer is het eigenlijk niet. Maakt het me nieuwsgierig? Ja. Vind ik het mooi? Nee. Maar het is toch wel precies zoals bij mensen: het gaat om de inhoud. En daarmee zit het helemaal goed bij Een Weeffout in onze Sterren. En oh. Mijn. God. Wat heb ik me de ogen uit mijn kop gejankt.

Lees verder

Gevoelige Snaar

Instrument-Tone-Violin-Wallpaper

Ik sta met één been losjes op de stang voor de bar tegen het donkerbruine hout aangeleund. Tussen mijn wijsvinger en duim heb ik een briefje van tien geklemd waarmee ik heen en weer zwaai, mijn ogen borend in de rug van de barman die mij vakkundig lijkt te negeren. Ik heb er een hekel aan om op deze manier aan een biertje te komen, alsof ik in een omgekeerde wereld beland ben waarbij de barman de koning is en ik de dienstverlener.

Lees verder

Trek de lezer mee je verhaal in

typewriter-chapter-one

Wanneer je boeken leest als Divergent, Twilight en de Labyrintrenner, komt ‘Het Probleem’ al in het eerste hoofdstuk bovendrijven. Of de hoofdpersoon komt de mysterieuze jongen tegen die haar hart sneller doet kloppen, of de hoofdpersoon wordt wakker in een kooi-achtige lift en heeft te kampen met een soort dubieus geheugenverlies of de hoofdpersoon doet een test en blijkt ineens anders te zijn dan wat er van haar verwacht wordt.

Lees verder

De eerste indruk in een eerste zin

Books

Je hebt maar een kans om een goede eerste indruk te maken. Dus met een eerste zin moet je bij die lezer binnenkomen, bijna als een soort stormram. Je moet de lezer gretig maken, zijn leesdrang kietelen, hem triggeren om in de rest van je verhaal te duiken. Maar hoe doe je dat? Ik zeg altijd maar: beter goed gejat, dan slecht verzonnen, dus laten we even kijken hoe andere schrijvers het issue ‘De Eerste Zin’ oplossen. Misschien kunnen we ergens onze inspiratie uit halen.

Lees verder

Van idee tot notitieblokje

writing-inspiration

Opeens is het er: een idee. Soms ben je in je creatieve brein bewust op zoek naar goede ideeën, maar meer dan eens komt het plotseling binnenwaaien. Het idee voor mijn boek is in de zomer ontstaan, toen ik op een loeihete dag door het plantsoen fietste, op weg naar huis. Ik dacht terug aan de Divergent-trilogie en associeerde met mezelf over nieuwerwetse sprookjes die de moeite van het vertellen waard waren. En toen plopte het idee mijn hoofd binnen, plotseling, abrupt en zonder enig kader.

Lees verder

Je staat niet voor jezelf in

Recensie AanpakkenIn Aanpakken! vlucht de succesvolle Samantha naar het Engelse platteland, nadat ze op kantoor een enorme fout heeft gemaakt. Daar wordt ze aangezien voor een nieuwe hulp in de huishouding bij de rijke familie Geiger. De heer en mevrouw Geiger hebben geen idee dat ze een advocate met een IQ van 158 in huis hebben gehaald. En Samantha heeft geen idee hoe ze de wasmachine moet aanzetten.

Lees verder