Een hemelsblauwe kaft en een simpel zwart wolkje met Een Weeffout in onze Sterren er slordig in gekrabbeld. Meer is het eigenlijk niet. Maakt het me nieuwsgierig? Ja. Vind ik het mooi? Nee. Maar het is toch wel precies zoals bij mensen: het gaat om de inhoud. En daarmee zit het helemaal goed bij Een Weeffout in onze Sterren. En oh. Mijn. God. Wat heb ik me de ogen uit mijn kop gejankt.
Tag: boek schrijven
Goed gesprek op papier
De dialoog kan een behoorlijk lastig element zijn in het schrijven van je verhaal. Het moet overkomen als een natuurlijk gesprek, zonder dat het een onsamenhangend straattaaltje wordt. Door wat er gezegd wordt, moet de persoonlijkheid van de personages naar voren komen, maar menselijke tekortkomingen in het taalgebruik of onbegrijpelijke dialecten, zijn meestal (lees: vaak) uit den boze. Het moet een weerspiegeling zijn van de werkelijkheid. En de dialoog moet zeker wel wat toevoegen aan het verhaal.
Gevoelige Snaar
Ik sta met één been losjes op de stang voor de bar tegen het donkerbruine hout aangeleund. Tussen mijn wijsvinger en duim heb ik een briefje van tien geklemd waarmee ik heen en weer zwaai, mijn ogen borend in de rug van de barman die mij vakkundig lijkt te negeren. Ik heb er een hekel aan om op deze manier aan een biertje te komen, alsof ik in een omgekeerde wereld beland ben waarbij de barman de koning is en ik de dienstverlener.
Suspense als een strakgespannen elastiekje
Verspreid over Den Haag worden vuilniszakken gevuld met afgezaagde lichaamsdelen gevonden. In eerste instantie misschien een heftig en onsmakelijk gegeven, maar voor de doorgewinterde thrillerlezer belooft dit juist dat er een paar heerlijke uurtjes leesgenot in het verschiet liggen. Daarnaast beloofde er een lugubere ontdekking te worden gedaan die alles volledig op zijn kop zou zetten. Alles waar ik als normaal en doorsnee burgermeisje met een normaal en doorsnee leven niet dagelijks mee in aanraking kom, zou in Koud Spoor van Carina van Leeuwen de revue passeren.
Trek de lezer mee je verhaal in
Wanneer je boeken leest als Divergent, Twilight en de Labyrintrenner, komt ‘Het Probleem’ al in het eerste hoofdstuk bovendrijven. Of de hoofdpersoon komt de mysterieuze jongen tegen die haar hart sneller doet kloppen, of de hoofdpersoon wordt wakker in een kooi-achtige lift en heeft te kampen met een soort dubieus geheugenverlies of de hoofdpersoon doet een test en blijkt ineens anders te zijn dan wat er van haar verwacht wordt.
De eerste indruk in een eerste zin
Je hebt maar een kans om een goede eerste indruk te maken. Dus met een eerste zin moet je bij die lezer binnenkomen, bijna als een soort stormram. Je moet de lezer gretig maken, zijn leesdrang kietelen, hem triggeren om in de rest van je verhaal te duiken. Maar hoe doe je dat? Ik zeg altijd maar: beter goed gejat, dan slecht verzonnen, dus laten we even kijken hoe andere schrijvers het issue ‘De Eerste Zin’ oplossen. Misschien kunnen we ergens onze inspiratie uit halen.
Van idee tot notitieblokje
Opeens is het er: een idee. Soms ben je in je creatieve brein bewust op zoek naar goede ideeën, maar meer dan eens komt het plotseling binnenwaaien. Het idee voor mijn boek is in de zomer ontstaan, toen ik op een loeihete dag door het plantsoen fietste, op weg naar huis. Ik dacht terug aan de Divergent-trilogie en associeerde met mezelf over nieuwerwetse sprookjes die de moeite van het vertellen waard waren. En toen plopte het idee mijn hoofd binnen, plotseling, abrupt en zonder enig kader.
Weinig geloofwaardigheid
Maurits en Eva zijn gelukkig getrouwd. Op een gegeven moment doet Eva het opvallende voorstel om vreemd te gaan, maar dan wel met elkaar. Hoewel hij er even over na moet denken, gaat Maurits hiermee uiteindelijk akkoord. Maurits wordt Ivo en Eva gaat tijdens hun spannende hotelovernachtingen door het leven als de dominante Céline.
Diede de Haas 