Tag: roman

Zomerochtend – een fragment

Een reactie plaatsen

Summergirls_3

Sinds de Overschotoorlog, een paar generaties geleden, is er door de overheid besloten om alle inwoners van de staat Unde in te delen in twee verschillende jaargetijden. De Zomerlingen leven tijdens de zomer en wij, de Winterlingen, tijdens de winter. De overige zes maanden brengen we in coma door in de Dorm. Op deze manier kan de overheid ons garanderen dat we een rustig en zorgeloos leven kunnen leiden in een veilige en geordende maatschappij.De zomer is voor mij altijd iets geweest als Venus. Ik wist dat het bestond, maar had er totaal geen beeld bij. Tot het moment dat ik te vroeg wakker werd en de gebeeldhouwde jongen met de pure chocoladeogen me hielp ontsnappen uit de Dorm.

Lees verder →

Duizend kleuren groen

Een reactie plaatsen

Zomergirl

De zomer is voorbij en de herfst staat voor de deur. Het seizoen van honderden kleuren geel, duizenden kleuren rood en ontelbare kleuren bruin. Het seizoen van gure windvlagen, zware rukwinden en onverwachts zonnige dagen. Het seizoen van de bittere geur van suikerbieten, de geur van met modder doorweekte graspollen en de geur van rottende bladeren die sompig de grijze grond bedekken. Het seizoen van het volgen van regendruppels met je vingertoppen terwijl ze in een grillig patroon hun weg naar het raamkozijn zoeken, van opgekruld op de bank zitten en de warmte van een dekentje zoeken en uiteraard het seizoen van de frustratie om alweer met een doorregende spijkerbroek op de plaats van bestemming aan te komen.

Lees verder →

Inspiratie en andere verwonderingsmomenten

Een reactie plaatsen

Inspiration_bookOp de gekste momenten krijg ik inspiratie. Op het toilet, onder de douche, als ik op de fiets zit of in de auto rijd. Inspiratie zit in schutkleuren verscholen in de verhalen van mensen, ligt ondergedoken bij een boom die ruisend danst met de wind, loopt undercover mee met een man die zijn hond uitlaat, sluipt als een professioneel inbreker door mijn dromen en komt onverwachts bovendrijven in boeken, foto’s, films en op internet. Het is er gewoon ineens. Lees verder →

Logica is ‘a bitch’

Een reactie plaatsen

Summer_girlwater

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het schrijven van verhalen nogal een hele uitdaging is! Een reis door je hoofd die in strakke goede banen moet worden geleid, maar waar de welbekende hersenkronkels voor veel bochtige omwegen naar onbekende bestemmingen zorgen. Een beetje zoals de tolweg van Frankrijk. Je weet nooit of je in de goede rij staat, maar je zult er toch echt doorheen moeten. Want aan de andere kant wacht weer een hele mooie nieuwe wereld, met nieuwe ontwikkelingen en onbekende landweggetjes die de moeite van het verkennen zeker waard zijn. En neem je onverhoopt toch een verkeerde afslag? Ook dan kun je weer een hele mooie nieuwe wereld tegenkomen. En is het niks? Ook geen man overboord: je reist gewoon weer terug op zoek naar de juiste afrit.

Lees verder →

Stilte in de Zaal – Hoofdstuk 3

Een reactie plaatsen

my_way-889301 httpwallpapersinhq.comimagesbigmy_way-889301.jpg

Ik werk sinds een paar jaar in een restaurant in de haven van Rotterdam. Restaurant Vergezicht, heet het en het pretendeert op de website een idyllische belevenis voor de liefhebbers van geromantiseerde reisverhalen te zijn. ‘Je zou zo maar Alexandre Dumas of Daniël Dafoe tegen het lijf kunnen lopen,’ staat er letterlijk. Maar in werkelijkheid is het niet meer dan een donkere shabby kroeg waar alleen het uitschot van de haven nog naar binnen durft te stappen. Dumas en Dafoe zouden eerder al hun boeken verbranden, dan ooit een voet over de drempel zetten van dit restaurant.

Lees verder →

Stilte in de Zaal – Hoofdstuk 2

Een reactie plaatsen

sad_bear

Mijn zus Desi werd door een vrachtwagen doodgereden toen ik tien was. We waren onderweg naar het winkelcentrum en liepen innig gearmd door de wijk. Haar witte stok, die ze Oculus noemde, tikte in het vaste ritme van links naar rechts. Ik had mijn ogen gesloten en samen met haar vertrouwde ik op de waakzaamheid en oplettendheid van Oculus. We kletsten over de nieuwe buurjongen Hugo. Ik moest ieder gelaatskenmerk van de nieuwe jongen aan Desi vertellen, zodat zij kon beslissen of hij knap genoeg was om de moeite van het glimlachen waard te zijn.

Lees verder →

Goed gesprek op papier

Een reactie plaatsen

reading

De dialoog kan een behoorlijk lastig element zijn in het schrijven van je verhaal. Het moet overkomen als een natuurlijk gesprek, zonder dat het een onsamenhangend straattaaltje wordt. Door wat er gezegd wordt, moet de persoonlijkheid van de personages naar voren komen, maar menselijke tekortkomingen in het taalgebruik of onbegrijpelijke dialecten, zijn meestal (lees: vaak) uit den boze. Het moet een weerspiegeling zijn van de werkelijkheid. En de dialoog moet zeker wel wat toevoegen aan het verhaal.

Lees verder →

Gevoelige Snaar

Een reactie plaatsen

Instrument-Tone-Violin-Wallpaper

Ik sta met één been losjes op de stang voor de bar tegen het donkerbruine hout aangeleund. Tussen mijn wijsvinger en duim heb ik een briefje van tien geklemd waarmee ik heen en weer zwaai, mijn ogen borend in de rug van de barman die mij vakkundig lijkt te negeren. Ik heb er een hekel aan om op deze manier aan een biertje te komen, alsof ik in een omgekeerde wereld beland ben waarbij de barman de koning is en ik de dienstverlener.

Lees verder →

Suspense als een strakgespannen elastiekje

Een reactie plaatsen

18821_Leeuwen, Koud spoor, 300dpiVerspreid over Den Haag worden vuilniszakken gevuld met afgezaagde lichaamsdelen gevonden. In eerste instantie misschien een heftig en onsmakelijk gegeven, maar voor de doorgewinterde thrillerlezer belooft dit juist dat er een paar heerlijke uurtjes leesgenot in het verschiet liggen. Daarnaast beloofde er een lugubere ontdekking te worden gedaan die alles volledig op zijn kop zou zetten. Alles waar ik als normaal en doorsnee burgermeisje met een normaal en doorsnee leven niet dagelijks mee in aanraking kom, zou in Koud Spoor van Carina van Leeuwen de revue passeren.

Lees verder →